Niezwykły Łuk Mużakowa
Bożena Komorowska
Waldemar Komorowski
40 stron
38 barwnych fotografii
format: 30 x 30 cm
oprawa: twarda, laminowana
Bożena Komorowska
Waldemar Komorowski
40 stron
38 barwnych fotografii
format: 30 x 30 cm
oprawa: twarda, laminowana
Łuk Mużakowa jest unikalną strukturą geologiczną o powierzchni 170 km2, położoną po
obu stronach granicy polsko-niemieckiej w okolicach miasta Łęknica. Struktura ta została utworzona przez jęzor
lodowcowy 340 tys. lat temu. Lodowiec uformował morenę czołową i wycisnął ku powierzchni warstwy geologiczne,
w tym warstwy węgla brunatnego, iłów ceramicznych i piasków. Specyficzna budowa geologiczna umożliwiła rozwój
górnictwa i przetwórstwa kopalin. W ciągu 150 lat działało tu blisko 90 kopalń węgla brunatnego i wiele innych
zakładów przemysłowych. W Polsce działalność eksploatacyjna zakończyła się w 1973 roku, a tereny poprzemysłowe
zostały poddane rekultywacji.
Paradoksalnie środowisko zniszczone przez wydobycie kopalin, obecnie powracające do stanu naturalnego, jest największą atrakcją terenów Łuku Mużakowa. Głównym elementem tego środowiska są zbiorniki wodne powstałe w wyniku zalania wyrobisk odkrywkowych lub obniżeń terenu po wyrobiskach podziemnych likwidowanych "na zawał". Wody większości tych sztucznych jezior są wysoko zmineralizowane i kwaśne. Niektóre z nich wyróżniają się niezwykłym zabarwieniem. Charakterystyczne dla tych terenów są również kwaśne źródła wód podziemnych, składowiska pogórnicze osadów ilastych oraz porośnięty lasem, specyficznie pofałdowany krajobraz.
Na południowym krańcu ścieżki dydaktycznej "Dawna kopalnia Babina" znajduje się rozległa strefa źródliskowa, gdzie wypływy wód podziemnych tworzą niewielki strumień i okresowe rozlewiska. Pulsacyjne źródła wynoszą na powierzchnię wysoko zmineralizowane wody o dużej zawartości żelaza, manganu, wapnia i siarczanów oraz wysokiej kwasowości. W tym niecodziennym środowisku żyją mikroskopijni artyści - bakterie żelazowe, nieustannie tworzące niezwykłe dzieła. To największa fotograficzna atrakcja Łuku Mużakowa, unikalna nie tylko na polską skalę. Bakterie tworzą cienką, metaliczną folię, mieniącą się wieloma kolorami, zazwyczaj ułożonymi w wijące się pasma - czasem idealnie gładką, zwykle jednak uformowaną w wypukłą płaskorzeźbę, której krawędzie podkreślone są głęboką czernią. Powierzchnia takich obrazów może osiągać nawet 2-3 metry kwadratowe .
Paradoksalnie środowisko zniszczone przez wydobycie kopalin, obecnie powracające do stanu naturalnego, jest największą atrakcją terenów Łuku Mużakowa. Głównym elementem tego środowiska są zbiorniki wodne powstałe w wyniku zalania wyrobisk odkrywkowych lub obniżeń terenu po wyrobiskach podziemnych likwidowanych "na zawał". Wody większości tych sztucznych jezior są wysoko zmineralizowane i kwaśne. Niektóre z nich wyróżniają się niezwykłym zabarwieniem. Charakterystyczne dla tych terenów są również kwaśne źródła wód podziemnych, składowiska pogórnicze osadów ilastych oraz porośnięty lasem, specyficznie pofałdowany krajobraz.
Na południowym krańcu ścieżki dydaktycznej "Dawna kopalnia Babina" znajduje się rozległa strefa źródliskowa, gdzie wypływy wód podziemnych tworzą niewielki strumień i okresowe rozlewiska. Pulsacyjne źródła wynoszą na powierzchnię wysoko zmineralizowane wody o dużej zawartości żelaza, manganu, wapnia i siarczanów oraz wysokiej kwasowości. W tym niecodziennym środowisku żyją mikroskopijni artyści - bakterie żelazowe, nieustannie tworzące niezwykłe dzieła. To największa fotograficzna atrakcja Łuku Mużakowa, unikalna nie tylko na polską skalę. Bakterie tworzą cienką, metaliczną folię, mieniącą się wieloma kolorami, zazwyczaj ułożonymi w wijące się pasma - czasem idealnie gładką, zwykle jednak uformowaną w wypukłą płaskorzeźbę, której krawędzie podkreślone są głęboką czernią. Powierzchnia takich obrazów może osiągać nawet 2-3 metry kwadratowe .